Duits, een taal die in de wereld van de backpacker lijkt te overheersen. Nieuw Zeeland is namelijk een populaire bestemming onder de Duitsers en dat betekent dan ook dat minstens 50 procent van de mensen die ik onderweg ontmoet Duits blijken te zijn. Ze zijn hier overigens vaak zelf niet blij mee en ik heb er al een aantal ontmoet die zich tegenover andere Duitsers voordoen als bijvoorbeeld Zweedse mensen. Ze vinden andere Duitsers wel aardig, maar ze zijn hier om Engels te spreken. Sommige Duitse meisjes waar ik mee opgetrokken heb, praten soms plots gewoon in het Duits tegen mij en het stomme is we realiseren het vaak pas later, zij zeggen wat in het Duits en ik antwoord standaard in het Engels terug.

In ieder geval (bijna) een week geleden ben ik weer op pad gegaan. Het wc's poetsen en dergelijke kwam me naar anderhalve maand wel weer even de neus uit en ik besloot gewoon even een paar dagen op vakantiemodus te gaan. Het is niet voor niets een working holiday hé! Dus in alle vroegte op de bus gestapt in Raglan, waar het merendeel van de mensen weer Duits bleek te zijn. Toevallig kende ik een van de Duitse meisjes van toen ik naar Paihia ging op de straybus. Onze eerste stop deze dag waren de Waitomo Caves. Met een groepje van vijf en een gids ging ik op ‘de tumutumu tubing'. Onze wandeling door de grot werd afgewisseld met het ronddobberen in een soort autobanden, het kruipen door gangetjes waar ik van overtuigd was vast te komen zitten en in het donker staren naar alle gloeiwormen!

Wat extra blauwe plekken rijker, stapte ik naderhand met een tevreden gevoel weer op de bus. Onze volgende stop was Maketu, waar we een hangi (traditioneel maoridiner) hadden en naderhand een maoriconcert kregen voorgeschoteld. Zelf werden we ook gevraagd mee te doen en er was competitie tussen de dames en de heren. Wij deden een poi dans en de heren de haka, en dat zag er eerder grappig dan indrukwekkend uit, dus raad maar wie er heeft gewonnen?!

Dag erna was de bestemming Rotorua, het stadje wat stinkt naar rotten eieren. Hier zou ik weer de bus afhoppen en nadat ik snel mijn spullen bij het hostel had gedropt, ging ik met een paar meiden van de bus richting Whakarewarewa Thermal Village, een maori dorpje, over wiens naam jij je tong werkelijk breekt, waar we kennis konden maken met de maori cultuur. Hier deden ze alles met de natuurlijke heet waterbronnen, ze koken erin en ze baden erin. Afsluiter was een paar proefjes van het eten klaargemaakt in deze bronnen en hun stoom, en het smaakte erg goed.

Ongelukkig genoeg regende het behoorlijk veel in Rotorua en hoewel ik een paar uur redelijk droog heb weten te wandelen in het Redwood Forest, was het de rest van mijn tijd daar behoorlijk regenachtig. Gelukkig had ik een enorm gezellig en huiselijk aanvoelend hostel en trok ik veel op met Mirthe een Nederlands meisje. Na een avondje lekker in de spa te hebben doorgebracht ben ik weer vertrokken uit Rotorua, maar ik zal er naar terugkeren om weer op de straybus te stappen!