Daar zitten we dan in Sydney, wachtend op Linda Erkens, om samen Australië onveilig te maken. Tijdstip om op het vliegveld morgenvroeg te zijn: erg vroeg, maar voor deze gelukkige hereniging heb ik dat met veel liefde over.

Ik zelf ben zo'n anderhalve week geleden aangekomen in Australië en het kostte me even wat tijd om aan te passen. Ik moest even leren Nieuw Zeeland achter me te laten, niet in te geven tot mijn heimwee en ook gewoonweg te genieten van Melbourne. Nieuw Zeeland koester ik en een klein stukje thuis staat dadelijk voor mijn neus, dus dat maakt de heimwee een stuk minder.

De stad Melbourne is een levendige stad met veel cultuur, dus daar viel ik dan ook voor als Cultuurwetenschappenstudente. Zo hield het Australian Centre for the Moving Image praktisch een hele dag van de straat. Hoewel ik daarnaast ook met veel plezier alle straatjes en steegjes heb mogen verkennen tijdens mijn ‘privé wandeltour' door de stad, omdat de regen alle andere mensen had afgeschrikt, niets gewend zijn ze. Daarnaast kwam een kwartier na de start van de tour de zon uit en was het verder een prachtige dag voor deze interessante tour. Een beetje van alles heeft deze stad moderne architectuur, gemengd met oude gebouwen en Street art, zowel gefundeerd door de gemeente als ‘illegale' Street art. Ook de wijk Fitzroy vond ik geweldig om elke hoek wel weer een andere leuk klein winkeltje, ik was helemaal in mijn nopjes!

In ieder geval na een paar dagen vertrok ik op de nachtbus richting Sydney, maar om eerlijk te zijn, deze stad had niet hetzelfde effect op me als Melbourne. Ik heb een dag doorgebracht met het bezoeken van het operahuis, de Harbour Bridge en de Royal Botannic Gardens en toen had ik voor mijn gevoel al het beste deel van Sydney gezien.

Het stadje Manly, waar ik met een mooie vaartocht op de ferry wist terecht te komen, was meer naar mijn smaak. Zon, zee strand Leuke winkels en surfers, wat wilde ik nog meer! In Manly kreeg ik nog even de kans om bij te kletsen over een lunch met Mauricio, een vriend uit Raglan en in Sydney zelf liep ik weer twee ‘inmates' tegen het lijf, dus hoewel de stad me niet zo beviel, waren er wel leuke mensen in de buurt!

In ieder geval zo is de tijd rustig voorbijgegaan en heb ik me dankzij alle airco in de hostels me een goede verkoudheid weten aan te meten. En nu is het dan alweer bijna tijd om me weer met mijn 'alle hebben en houwen' naar het vliegveld te begeven en te zien of Linda haar eerste keer vliegen heeft te weten overleven!