Zo zagen we elkaar dan, rond 7 uur ‘s morgens op het vliegveld, we vlogen op elkaar af, tassen werden gedropt op de grond, tranen kwamen tevoorschijn en er werd even stevig geknuffeld. Team Linda-Jonne was weer bij elkaar. Tijd om bij te kletsen hadden we ook genoeg, want we hadden een paar uur voordat onze vlucht richting Melbourne vertrok. Na een vlucht waar ik weer heerlijk kon genieten van Linda, omdat ze het vliegen toch wel eng vond, begaven we ons naar ons hostel. Twee dagen hadden we in Melbourne, voordat we onze mooie huurauto konden gaan ophalen en onze roadtrip echt van start ging.

Nadat we de auto in bezit hadden en we even een tentje hadden aangeschaft begaven we ons richting Torquay, een surfstadje vanwaar de Great Ocean Road begint. En ‘Great' was het zeker. Om elke hoek kwam wel weer een nieuw strand of een prachtig uitzicht en met regelmaat stonden we weer aan de kant. De Kangoeroes liepen rond op het terrein van een plaatselijke golfclub in Anglesea en op sommige stukken zag je overal de Koala's in de bomen hangen. We hebben zelfs eentje met een babykoalaatje mogen spotten. Ook van de hoeveelheid exotische vogels viel onze mond soms open, papagaaien, kaketoes en nog veel meer vogels waarvan ik de naam niet eens ken kwamen we overal tegen. We eindigden de Great Ocean Ooad weer in hetzelfde plaatsje waar we waren begonnen en waar die dag net de Rip Curl Pro begon, dus wij genoten samen van zon, zee en heel veel leuke surfers!

Daarna hebben we onze weg omhoog gewerkt richting Sydney en zitten we in het bij Sydney horende stadje Manly! Hier zijn we even niet gaan kamperen om de doodleuke rede dat er geen camping in de buurt zit! Linda heeft hier eindelijk haar lang gezochte surfboard weten te vinden, waarvoor ik natuur al een week lang elke surfwinkel die we tegen kwamen in werd gesleurd. En kon ik even terug naar een leuk 2de handsboek winkeltje waar ik naar hartenlust misschien wel uren had rond kunnen neuzen, om weer wat boeken te kopen en terug te brengen. Ook hebben we hier in Manly eindelijk mogen kennis maken met de enorme spinnen die Australië huisvest, tot grote vreugde van lin, maar ik moet eerlijk toegeven, ik heb ze liever ook niet te dicht in mijn buurt.

Net als in Nederland krijgen Linda en ik hier ook alweer regelmatig een voor ons bekende vraag gesteld: Are you guys sisters? Oke, het is nu dan wel in het Engels, maar we zijn er aan gewend. We zijn in ieder geval weer als vanouds en gaan nog veel plezier hebben de komende weken.