Picton was mijn eerste stop op het zuideiland Hier heb ik 2 ½ dag doorgebracht en ondanks het een klein plaatsje was heb ik me niet verveeld. In Picton zaten namelijk een aantal vrienden van me uit Raglan en dat betekende bijkletsen!

Maandag was het gelukkig weerzien met mijn ouders en gingen we samen op pad. Eerst richting het Abel Tasman National Park, waar we een mooie wandeling hebben gemaakt en ook 3 dagen tussen de kippen, kuikens en een eend hebben geleefd. Deze waren overigens heel blij met ons, want elke dag konden ze weer genieten van een buffet van broodkruimels en muesli. Midden op een strand in Abel Tasman kwam ik overigens nog mijn maatje tegen van de Stray bus en die bleven we tot aan Wanaka steeds weer tegenkomen.

Na Abel Tasman reden we door richting Franz Josef, met een nachtelijke tussenstop in het relatief lelijke Greymouth en de dag erna hebben we ons nog begeven in het wilde westen van Nieuw Zeeland door Shantytown te bezoeken en hebben mam en ik ons nog begeven in het groene goud, namelijk Greenstone oftewel Jade, door het stadje Hokitika te bezoeken.
Ook in Franz Josef stonden we weer twee nachtjes en hebben we een paar uurtjes kunnen doorbrengen in en op de gletsjer. Midden op de gletsjer verloor mama ook nog even haar lens en begon de onmogelijke zoektocht naar de contactlens op het ijs. 10 minuten later vond pap hem wonderbaarlijk genoeg toch terug. Na ons het gletsjer avontuur was het tijd voor een ouderloos avontuur, namelijk mijn skydive! Er waren 6 mensen voor de skydive en ik was bij de gelukkige eerste 3 personen die mochten springen. Na ons met 10 man in het kleine vliegtuigje te hebben gepropt stegen we op en het uitzicht was magnifiek, de zee, de bergen, de gletsjer en regenwoud kon ik allemaal zien in een oogopslag. Een meisje sprong voor mij op een lagere hoogte en de andere sprong van hoger dus ik mocht als 2de springen. Hoewel springen, ik hoefde eigenlijk niks te doen, ik werd gewoon uit het vliegtuig geduwd! En wat een super gevoel zeg, de adralinekick komt alweer terug door er over te schrijven. Eerst een 60 seconden lange vrije val, waarbij ik ook door de wolken viel en daarna zweefde we rustig richting de grond.

Na deze avonturen zijn we vertrokken naar Wanaka, waar we ons alweer vergaapten aan de mooie uitzichten en onszelf hebben uitgedaagd door een wandeltocht te doen die gehele route alleenmaar steeg en op de terugweg dus alleenmaar daalde, we voelden ons dan ook behoorlijk stijf de dag erna.

Via Queenstown zijn we naderhand doorgegaan richting te Anau en Milford Sounds. En hoewel het in Milford Sounds alleen maar regende, maakte dit de fjord en bergen alleen maar mooier door de enorme hoeveelheid watervallen en watervalletjes die ontstonden hierdoor. Jammer genoeg bleek mijn tentje de hoeveelheid regen niet aan te kunnen en mocht ik een avondje doorbrengen in een echt bed.

Ondertussen heb ik al weer een tijdje geleden afscheid genomen van mijn ouders en ben ik weer alleen op pad.