De 3de van januari heb ik Wellington verlaten en heb ik de bus gepakt richting Rotorua. Sindsdien is het maar een drukke bedoening. 4 januari was het eindelijk tijd voor een bezoekje aan Hobbiton: De woonplaats van de hobbits uit de lord of the rings film. Het was absoluut prachtig! Allemaal die kleine huisjes in de heuvels. Voordeel was dat het voor de film, the Hobbit, de hele set opnieuw gebouwd is, om permanent te blijven te bestaan. Nadeel is doordat de film nog niet uit is, ik geen foto's van Hobbiton online kan zetten, dus even geduld totdat ik thuis ben!

Op de bus terug naar Rotorua besloot ik mee te gaan met een Engels meisje naar paradise valley, een soort natuurpark. Ook dit was erg leuk, met veel moeite moesten ze me wegtrekken bij het leeuwenwelpje van 4 en half maand oud en die je mocht aaien!

5 januari startte mijn Go East toer van Stray, en de naam zegt het al we gingen naar het oosten. Het weer werd alsmaar beter en tegen de tijd dat we onze eerste stop bereikte was de lucht mooi blauw. Ons verblijf was een klein paradijs: op een afgelegen locatie, meteen aan zee was ons verblijf tegen de heuvel aangebouwd en een klein watervalletje lag naast dit huis. Een middag dobberen in de kajak op zee en zonnebaden was dan ook toepasselijk. ‘s avonds werd er gebarbecued en naderhand verzamelden we ons rond het kampvuur. De dag erna vervolgden we onze weg richting Gisborne en stopten we nog op enkele plekjes. Zo heb Ik Nieuw Zeelandse langste pier mogen bewandelen, een prachtige maorikerk bezocht en Nieuw Zeelands oudste ‘kerstboom' (geen dennenboom) gezien. Gisborne op zichzelf vond ik een behoorlijk saaie stad, maar de surfshack waar we verbleven had ook weer een prachtige locatie, zon zee, strand en wei, wat wil je nog meer!

Op de terugweg naar Rotorua begon de lucht steeds meer te betrekken en de hemel barste dan ook open. Dit betekende weinig goeds voor mijn geplande skydive in Taupo, want met regen gaan ze niet, dus het was pech voor mij. Aan de andere kant Nieuw Zeeland heeft nog meer plekken waar ik dit kan doen dus die skydive gaat nog wel gebeuren! De dag erna hebben we de Tongariro Crossing gedaan, en hoewel ik hoopte om Mount Doom te zien, was mijn zicht hoofdzakelijk beperkt tot de 5 mensen voor mij en maakte de regen, mist en wind het een hele andere ervaring dan gedacht. Gelukkig konden we die avond slapen in een bed met een fatsoenlijk matras in een uitstekende lodge!

Onze laatste stop voor wellington was Blue Duck Station, een boerderij in de middle of nowhere, met weinig mogelijkheden om de buitenwereld te bereiken. Het was absoluut prachtig. Hun hoofdproduct is manuka honing en het beschermen van de natuur op hun omvangrijke boerderij, zo woont hier de praktisch uitgestorven blue Duck op hun grond! Tijdens de 4wd toer over de boerderij had onze groep het geluk om er 2 te spotten!

Nu ben ik weer in wellington en maak ik hier de buurt nog even onveilig. De 14de zal ik voet zetten op het Zuideiland. Na een paar dagen zullen mijn ouders ook hier arriveren en dan aan we samen in de campervan een stuk van het Zuideiland rondreizen.