Ik zit al twee weken in Raglan en morgen verlaat ik dit stadje aan de westkust om richting oostkust te vertrekken. Ik heb niet echt een plan, maar de eerste paar dagen zal ik doorbrengen in Rotorua en daarna zal ik naar Tauranga trekken. En hoogstwaarschijnlijk ga ik weer een baantjesjacht openen in minstens een van deze steden.

In ieder geval afgelopen week in Raglan, was het weer enorm wisselvallig, we hadden regen en zonneschijn. Mijn activiteiten bestonden naast werken uit fietsen, wandelen, rennen, etc. Veel heb ik opgetrokken met een Duits meisje, Franzi, waar ik om de dag elke ochtend mee ben gaan rennen en regelmatig mee naar de stad ging.

Maar veel meer valt er niet te vertellen over mijn tijd hier in Raglan. Het is hier prachtig, maar er valt weinig te beleven en daarom heb ik ook zin om weer een nieuwe omgeving te gaan verkennen. En kennis te maken met nieuwe kookkunsten van andere backpackers en kiwi's. (Hoewel ik een beetje moet oppassen, soms eet ik meer dan goed voor me is).

Nu zul je denken, dat je als backpacker op een klein budget leeft en kun je dus niet veel luxe eten kan kopen. Maar met de simpelste ingrediënten kunnen de mooiste en lekkerste dingen ontstaan heb ik deze anderhalve maand weten te concluderen. Hier in Raglan lijkt het soms een ware bakkerij, bijna elke dag bereikt de geur van vers brood je neusgaten. Daarnaast weet de koekjes en cakegeur ook met regelmaat de keuken te vullen.
Maar ook de gewone maaltijden weten we om te toveren tot ware meesterwerken en ook nog vaak gezond. Curries, zelfgemaakte loempia's, pompoensoep, heerlijke ovenschotels, befaamde pannenkoeken (natuurlijk bedoel ik die van mijzelf), Apple crumble, pizza's en ga zo maar door. Met kromme pannen, miniovens en soms geïmproviseerde keukenapparatuur weten we toch heel wat te bereiken.

En om onze meesterwerken af te maken kun je hier in Solscape verse kruiden plukken. Dus aardappeltjes met verse rozemarijn en dergelijke!

De backpacker in de keuken is echter ook een aasgier, als iemand iets is aan het bakken, zie je de rest rondcirkelen in de hoop dat ze een stukje krijgen aangeboden. En dat gebeurt natuurlijk vaak, want samen geniet je veel meer dan in je eentje. En de innerlijke aasgier komt nog veel meer in ons naar boven wanneer de freefoodplank gevuld is. Het is dan een soort wedstrijd wie de snelste is want elk product weet vaak binnen enkele minuten een nieuwe eigenaar te vinden.

Maar weer genoeg geblogt vandaag, tijd om mijn backpack weer zien vol te proppen met mijn spullen, zodat ik morgenvroeg op tijd klaar sta om op de bus te stappen.