Paihia is een plek waar ik het rustiger aan ben gaan doen. Hier is alles een stuk minder druk en gehaast dan in een stad als Auckland. Niemand vind het hier vreemd als je uren gaan wandelen en schelpen zoeken op het strand. Zo nu en dan doe ik wat toeristisch. De eerste dag in Paihia ben ik bijvoorbeeld gaan zwemmen met de dolfijnen. Een ervaring die je ongelooflijk veel energie geeft op een of andere manier. Verder ben ik op zondag op een toer gegaan richting Cape Reinga. Van de Kauri bomen knuffelen, enorme bomen zowel qua omtrek als hoogte, tot op een plankje een enorme duin af glijden met een redelijke snelheid, stonden die dag op het programma.

Cape Reinga zelf is een spirituele plaats voor de Maori, het is waar de zielen van overleden personen deze wereld verlaten en de geestenwereld betreden. Denk maar aan er komt een vrouw bij de dokter, op het einde van het verhaal). Ik heb maar even gezwaaid naar alle overleden personen en dieren die mij dicht bij het hart liggen.

De dag ervoor was ik druk opzoek geweest naar baantjes, maar een enorm succes was dat niet. Netjes gekleed en met mijn pakketje cv's was ik er met goede moed op uit getrokken. Alleen twee problemen, wanneer Jonne nerveus wordt, wordt haar woordenschat een stuk kleiner en helemaal als men Engels spreekt. Daarnaast hadden velen al net iemand aangenomen of namen ze momenteel niemand aan. En overal was men er van overtuigd dat ze op andere plaatsen wel mensen zochten. Uiteindelijk toch een paar cv´s weten kwijt te raken, maar ondertussen zat ik zelf wel met het gevoel dat ik hier misschien niet meer dan een week of twee, drie wil blijven plakken.

Op zondag kwam ik dan terug van mijn uitstapje en bleek er in mijn hostel een werkplekje vrij te komen vanaf de dag erna! Ik natuurlijk meteen aangenomen en dus voor minimaal twee weken ben ik hier dan ook in Paihia. Ik werk twee tot twee en half uur per dag en krijg in ruil daarvoor een gratis verblijfplaats in het hostel.

Ik werk in de ochtend van 10 tot half een en ´s middags ga ik bijvoorbeeld wandelen, naar de markt (op donderdag), supermarkt, relaxen op het strand, een stadje in de buurt bezoeken en dat soort dingen. De andere backpackers hier zijn super aardig en meestal is er altijd wel iemand die iets samen wil doen. De wereld lijkt hier tot rust te komen en het voelt als een klein paradijs, maar ik denk dat ik na twee weken er ook naar uitkijk om verder te trekken en andere delen van Nieuw Zeeland te gaan verkennen.